حساس ترین سخن در آخرین لحظه زندگی(نماز)

ابوبصیر می گوید: پس از وفات امام صادق علیه السلام به خانه آن حضرت رفتم تا به همسرش (حمیده) تسلیت بگویم، وقتی آن بانو مرا دید گریست، من هم گریه کردم.

سپس گفت: ای ابو بصیر! اگر در لحظات آخر عمر امام در کنارش بودی قضیه عجیبی را مشاهده می کردی.

گفتم: چه قضیه ای؟

گفت: دقایق آخر عمر امام بود که ناگهان چشمان مبارک شان را باز کردند و فرمودند:

همین الان تمام خویشان و نزدیکان را حاضر کنید! ما همه را جمع کردیم به طوری که کسی از خویشان و نزدیکان امام باقی نماند. حضرت نگاهی به آنان کردند و فرمودند: کسانی که نماز را سبک می شمارند هرگز شفاعت ما با آنان نخواهد رسید.

حالات پیامبر (ص) در هنگام نماز

بعضی از زنان پیامبر صلی الله علیه و اله نقل نموده اند: حضرت رسول صلی الله علیه و اله نزد ما نشسته بودند و با ما سخن می گفتند و ما نیز با ایشان سخن می گفتیم. وقتی موقع نماز داخل می شد حالتی به آن حضرت روی می داد که گویا ما را نمی شناختند و ما او را نمی شناختیم.

هنگام وضو، رنگ رخسار مبارک ایشان از خوف الهی متغیر می گردید و چون وقت نماز داخل می شد متزلزل و رنگ به رنگ می شدند.

به آن حضرت عرض کردیم: برای شما چه اتفاق افتاده است؟

حضرت فرمودند: هنگام ادای امانتی رسید که خداوند آن را بر آسمان ها و زمین ها و کوه ها عرضه کرد و همه از تحمل آن، ابا کردند.

کفاره گناهان

امام علی علیه السلام فرمودند: ما با رسول خدا صلی الله علیه و اله در مسجد منتظر نماز بودیم، مردی برخاست و گفت: یا رسول الله صلی الله علیه و اله! من مرتکب گناه شده ام.

پیامبر صلی الله علیه و اله از او رو برگرداندند. بعد از نماز، دوباره آن شخص برخاست و سخنش را تکرار کرد.

پیامبر صلی الله علیه و اله پرسیدند: مگر تو این نماز را به همراه ما نخواندی و طهارت و پاکیزگی برای آن نیکو نداشتی؟

عرض کرد: آری!

حضرت فرمودند: همانا آن کفاره گناه تو است.

بازدارنده از گناه

به پیامبر صلی الله علیه و اله عرض کردند: فلان جوان که به مسجد می آید و پشت سر شما نماز می خواند، مرتکب گناه می شود.

پیامبر صلی الله علیه و اله فرمودند: بالاخره یک روز این نماز نجاتش می دهد.

هیئت حضرت قاسم (ع) افراسیابکلا...